Istnieje kilka metod i form zawarcia umowy najmu. Nie są one tak rygorystycznie sformalizowane, jak na przykład przy zawarciu umowy nabycia nieruchomości. Dlatego często zdarzają się sytuacje, w których strony, zwłaszcza Wynajmujący, są zaskoczone, że doszło do zawarcia umowy.

Poniżej, dla przykładu przedstawiamy dwie sytuacji, w których może dojść do zawarcia umowy najmu:

• Rozmowa telefoniczna lub wzajemna wysyłka, wymiana wiadomości e-maili, w trakcie których strony ustalają najważniejsze elementy umowy, takie jak przedmiot umowy, termin wydania oraz np. czynsz. To wystarczające, aby doszło do zawarcia umowy najmu, a w dalszej konsekwencji, do powstania roszczenia najemcy o wydanie mu przedmiotu najmu, ponieważ umowa najmu ma charakter konsensualny – do skutku dochodzi w chwili jej zawarcia, do jej skuteczności nie jest wymagane wydanie przedmiotu najmu. Warto zaznaczyć, że strony nie muszą wcale spotykać się osobiście ani sporządzać formalnych ustaleń, aby umowa została skutecznie zawarta.

• Właściciel mieszkania (Wynajmujący) spotyka się w lokalu przeznaczonym do wynajęcia (przedmiotem najmu) z potencjalnym Najemcą. Podczas prezentacji strony (Wynajmujący i potencjalny Najemca) ustalają wysokość np. czynszu najmu. Teoretycznie w tym momencie może dojść do zawarcia umowy najmu, ponieważ wiadomo, kto będzie stroną umowy, a przedmiot najmu jest znany, gdyż jest szczegółowo prezentowany i oglądany. W rezultacie potencjalny Najemca ma prawo żądać wydania mu kluczy do lokalu (przedmiotu najmu) i dopuszczenia posiadania przedmiotu najmu.